Aandacht voor fiets in verkiezingsprogramma’s: na de woorden de daden?

Bijna alle politieke partijen hebben in hun programma voor de Tweede Kamerverkiezingen van 12 september passages over de fiets en het fietsbeleid opgenomen. Dat blijkt uit dit overzicht dat de Fietsersbond heeft gemaakt. Ten opzichte van twee jaar geleden is er duidelijk sprake van meer aandacht voor de fiets. De Fietsersbond constateert dat met vreugde en vraagt de partijen die aandacht ook te vertalen in het regeerakkoord.

Opvallend is dat in de diverse programma's verschillende aspecten van het fietsbeleid worden genoemd. De fiets lijkt daarmee als thema binnen het nationale mobiliteitsbeleid terug op de agenda. In de afgelopen periode was de regering juist van mening dat het fietsbeleid geen zaak van het Rijk meer zou moeten zijn en volledig zou kunnen worden overgelaten aan gemeenten en provincies. Alleen de PVV lijkt deze lijn vast te houden en wijdt in het partijprogramma geen woord aan de fiets.

Opmerkelijk is dat zowel SP als GroenLinks expliciet pleiten voor meer financiële middelen voor fietsinfrastructuur. De ChristenUnie noemt een duidelijk streefcijfer en wil 25% meer fietsgebruik en 50% minder dodelijke slachtoffers. CDA, ChristenUnie, GroenLinks en SGP willen uitbreiding van het aantal snelfietspaden. Uitbreiden van fietsparkeervoorzieningen, met name bij stations, wordt genoemd door ChristenUnie, D66, GroenLinks, PvdA, SGP en SP. Verbeteren van de verkeersveiligheid voor fietsers komt voor in de programma's van ChristenUnie, D66, GroenLinks, PvdA, SGP en SP. Bestrijden van overlast van brommers en snorfietsen wordt genoemd door ChristenUnie, GroenLinks en PvdA. Het tegengaan van barrièrevorming krijgt aandacht van GroenLinks en SP.

De Fietsersbond hoopt dat het niet blijft bij woorden en roept de partijen op na 12 september de daad bij het woord te voegen. Dat kan door in het regeerakkoord op te nemen dat de fiets een belangrijk onderdeel is van het nationale mobiliteitsbeleid. Daarvoor zijn aandacht en middelen nodig, in het bijzonder voor (gratis) stallingsvoorzieningen bij stations, stadscentra en andere openbare voorzieningen, uitbreiding van snelfietsroutes en een robuuste en voor alle fietsers veilige lokale fietsinfrastructuur.