Rijden op een tandem met het ene kind voorop en de andere achterop is voor Kate Koek (35) best een uitdaging, toch voegt ze er binnenkort nog een hondenkar aan toe. ‘Soms voel ik me net een circusact.’

Je had ook een elektrische bakfiets kunnen kopen, zoals de meeste Haarlemse moeders. Waarom een tandem? 

‘We wilden een fiets waarop mijn zoon Mauro, toen nog 8 jaar, zelf kan meetrappen. Niet omdat hij niet zelf kan fietsen, maar hij heeft autisme en hierdoor is hij, een beetje onaardig gezegd, een gevaar op de weg. Daarom hebben we 3 jaar geleden op Marktplaats een tandem gekocht, zo eentje waarop de begeleider áchter zit. Maar Mauro werd groter, en het fietsen werd steeds zwaarder, ook voor mijn moeder, die veel met Mauro fietst. Toen hoorden we dat je via de Wmo (Wet maatschappelijke ondersteuning, red.) een elektrische tandem kunt aanvragen. Er kwam toen een consulent bij ons thuis om met Mauro te praten. Voor hem was het meteen duidelijk: die jongen moet kunnen fietsen en er samen met zijn moeder of oma op uit kunnen.’ 

Maar Mauro fietst dus ook vaak met zijn oma? Wat gezellig 

‘Er zijn vier dingen die hij liever met zijn oma doet dan met mij: naar de tandarts, de huisarts, de oogarts en voetbaltraining. Dat zijn voor hem vier stressvolle activiteiten, waarin mijn moeder de rust zelve blijft. Waar ik vaak zoiets heb van: oh nee, dit gaat niet goed. Oma neemt de tijd, ook als dingen niet gaan zoals ze moeten gaan, en hierdoor raakt Mauro zelf ook niet gestrest.’

Welke ritjes blijven er voor jou over? 

‘Ik fiets bijvoorbeeld samen met hem naar school als het busje te laat is om hem op te halen. Dan trapt hij lekker mee. Praten doet hij dan ook. Thuis zit hij vaak in zijn bubbel. Maar op de fiets kletst hij je de oren van je hoofd. Ook al versta ik soms de helft niet, omdat ik achter hem zit. Maar het is zó gezellig!’ 

Best wel een gevaarte, die tandem. Nog geen schade gereden? 

‘Vooral het opstappen is een dingetje. Je moet de fiets in balans houden met één voet aan de grond, en die bij het wegrijden op de trapper zetten. Dat is met een 11-jarige voorop best een uitdaging. En dan heb ik achterop vaak ook nog mijn jongste, Jovi, van 4. Soms voel ik me net een circusact. Binnenkort komt er nóg een accessoire bij: een hondenkar. We hebben een Franse bulldog en die willen we ook kunnen meenemen als we met het gezin op pad gaan. Mijn man en dochter hebben een e-bike, dus we kunnen elkaar goed bijhouden.’