Vrijwilliger Bart van der Aa heeft het fietsboek ‘Alleen in de hemel’ geschreven. Hierin gaat hij op z’n tweewieler op zoek naar herinneringen aan zijn vroeg overleden ouders. Wij gingen met hem in gesprek over zijn vrijwilligerswerk voor de Fietsersbond, zijn liefde voor de fiets en zijn boek.

Bart werd actief via de Routeplanner van de Fietsersbond. ‘Ik zag een oproep voor hulp. Dat leek me wel leuk en toen ben ik meteen lid geworden. Kort daarop ontving ik een mail om bij mijn gemeente na te gaan wat zij deden met de Tour de Force. Zo leerde ik de vrijwilliger van de afdeling Gilze en Rijen kennen, die weer contact had met de gemeente.’

Inmiddels is hij twee jaar vrijwilliger. ‘Er lag meteen een stevig probleem op tafel. Door de aanleg van een tunnel onder het spoor zouden fietsers flink moeten omfietsen. Samen met een andere vrijwilliger en de afdeling Tilburg tekenden we bezwaar aan. Met succes! Het plan werd aangepast en fietsers kunnen straks gebruik maken van het fietspad over de rotonde.’

Bart is momenteel de enige vrijwilliger in het Brabantse Gilze en Rijen, waardoor de afdeling niet altijd even actief is. ’Zo hebben we niet meegedaan met de paaltjesactie, terwijl dat eigenlijk wel had gemoeten. Een extra vrijwilliger zou zeker helpen.’ Hij juicht het dan ook toe als andere fietsliefhebbers uit de gemeente of omgeving zich aansluiten als vrijwilliger.

Liefde voor fietsen

De liefde voor fietsen zat er bij Bart vroeger nog niet zo in. ‘Ik had helemaal geen zin om twaalf kilometer heen en terug naar de havo te fietsen, dus ging ik in mijn dorp naar de mavo. Pas in mijn studententijd, bij deelname aan de Fietselfstedentocht ruim twintig jaar geleden, openden mijn ogen: ‘Dat was geweldig! Echt een kantelpunt.’

Niet veel later ontdekte hij de charme van fietsvakanties. ‘Eerst met een vriend, vervolgens met mijn vrouw en daarna ook met mijn kinderen. Door Zweden, Schotland of gewoon in Nederland. Met één van mijn kinderen fiets ik dan in een dag of drie naar een pretpark of leuk zwembad. Daarnaast maak ik sinds een jaar of vijf jaarlijks een solo-fietsreis van een dag of tien.’

Boek over verlies

Tijdens zo’n solo-reis voelt Bart dat hij iets met de opgedane ervaringen wil doen. ‘In het najaar van 2021 legde ik het Fietserspad af, van Zuid-Limburg naar Groningen. Voor het eerst maakte ik aantekeningen. Eenmaal thuis vormde ik dat om tot een fietsverhaal.’

Z’n zusjes enthousiaste reactie was het startschot voor het boek waarin Bart vier solo-reizen beschrijft. Iedere fietser zal zich herkennen in wat hij in België, Duitsland en in eigen land meemaakt. ‘Zo zullen velen beamen welk fietsvriendelijk verkeersbord wij Nederlanders uit het buitenland zouden moeten overnemen.’

Het boek gaat verder dan z’n fietsbelevenissen. ‘Van mijn moeder, die stierf toen ik twintig was, weet ik best veel. Van mijn vader, die verongelukte toen ik vier was, des te minder. Mijmerend op de fiets besef ik hoe snel ik hem vergat en hoeveel pijn dat nog doet. Dit boek laat je doorleven hoe het is om als kleuter je vader te verliezen en hoe je als volwassene invulling kunt geven aan dit gemis.’