Op naar Portugal

De grote wens van Astrid Oomens is om met haar fietscaravan naar Portugal te fietsen. Dat is voor elke fietser een hele expeditie, maar Astrid kan sinds een beenamputatie slecht lopen en heeft een aangepaste fiets nodig. 

Hoe zat het ook alweer? 

Astrid Oomens zette een paar jaar geleden haar zinnen op een fietscaravan om met haar hond te kunnen kamperen waar ze maar wilde. ‘Ik wil het liefst een keer naar Portugal heen en terug fietsen. Als ik vertelde over mijn plannen zeiden mensen vaak: Ach, doe niet zo moeilijk, pak toch een b&b. Maar in een b&b zit je in je eentje. Op een camping ben je buiten, zit je met andere mensen en kun je rondtrekken.’ Ze liet een caravan bouwen die achter een handbike paste.

2026: Hoe zit het met je plannen? 

‘Ik heb nog niet de hele route naar Portugal gefietst. Mijn middenmotor zit op het voorwiel en ik heb een paar keer mijn grip verloren op een steile grindweg waardoor ik terug rolde. In Portugal heb je veel onverharde fietspaden. Ik dacht een keer dat ik die driehonderd meter wel even door het grind kon rijden, maar dat kon niet. Nu heb ik iemand benaderd die voor mij een motortje heeft besteld dat mountainbikers op hun achterwiel zetten om door mul zand omhoog te kunnen fietsen. Dat zit er hopelijk voor de zomer op.
Mijn fietscaravan wordt ook verbouwd. De zware platen worden vervangen door lichter materiaal. En dan wil ik van de zomer eerst naar het noorden fietsen, naar Zweden en Noorwegen via Groningen. Dat is vlak en allemaal goed te doen.’

Ambitieus. Ben je een soort uitvinder? 

‘Het is nu wat ik doe: fietsen en rondtrekken. Ik heb de Sportacademie gedaan en ben mijn hele leven avontuurlijk geweest. Liefst ga ik met iemand samen naar Portugal, maar het is nog niet zo makkelijk om iemand te vinden die op dezelfde golflengte zit. Ik heb een vriendin die dezelfde mentaliteit heeft. Zij heeft een dwarslaesie. Ik maak met haar meerdaagse rondtochten vanuit de camper. Dan slapen we onderweg in hotels. Gezonde mensen realiseren zich niet altijd welke obstakels wij tegenkomen. Wij kunnen bijvoorbeeld niet even onze fiets optillen.’

Wat heb je met Portugal? 

‘Ik hou van Portugal. Ik ken het goed, heb er vrienden. De mensen zijn vaak heel arm, maar misschien juist daarom heel behulpzaam. Dan helpen ze je met het plakken van een band en willen er geen cent voor hebben. Het klimaat is bovendien goed voor mijn lichaam. Als het koud is en er weersomslagen zijn zoals nu in Nederland krijg ik fantoompijn.’

Wanneer ga je weer naar Portugal?

 ‘In het najaar. Maar voordat ik de hele route naar Portugal met alleen de fietscaravan doe, wil ik eerst met de camper op pad. Daar passen mijn rolstoel en fietscaravan ook in. Ik moet eerst uitzoeken hoe het werkt, want als ik halverwege strand heb ik een probleem. Ik kan niet goed lopen. Ik zet mijn fietscaravan ergens neer en rijd met de camper bijvoorbeeld tachtig kilometer verder naar het zuiden. Dan ga ik met de driewieler terugfietsen naar de fietscaravan. Als je met de auto langs de kant van de weg belandt kun je de ANWB bellen, maar die luxe heb je met een driewielfiets en fietscaravan niet.’

En je hond? 

‘Uiteraard gaat mijn hulphond ook mee. Die helpt me met aankleden en schoenen uittrekken.’