Direct naar inhoud

‘Het is heel verleidelijk om alles aan te pakken wat op mijn pad komt’ 

Daan is vrijwilligerscoördinator. Hij zorgt ervoor dat de honderden vrijwilligers van de Fietsersbond zich hier net zo thuis voelen als hijzelf.

Portret van Daan van der Burgh, vrijwilligerscoördinator bij de Fietsersbond
Daan is vrijwilligerscoördinator

Wat heb jij zelf met fietsen?

“Ik fiets graag en veel, ook in mijn vakanties. Mijn record is een tocht van 450 kilometer en ik heb een stuk of tien fietsen thuis. Hiervoor werkte ik bij de stichting die in Utrecht de bewaakte fietsstallingen beheert, als beleidsmedewerker en fietsenmaker in opleiding. Maar ik wilde meer. Als fietsliefhebber kom je dan al snel uit bij de Fietsersbond. Ik was toen al 15 jaar actief voor GroenLinks Utrecht, dus ik wist hoe een vereniging werkt. Die ervaring komt nu elke dag van pas.”

Want wat doet een vrijwilligerscoördinator?

“Ik help vrijwilligers met allerlei praktische en organisatorische zaken, zodat ze goed kunnen samenwerken. Ook help ik met vrijwilligers werven: om nieuwe afdelingen met hen op te zetten of bestaande afdelingen te versterken. Hiervoor organiseer ik ook Fietscafés. Daarnaast doe ik berekeningen voor ons project Fietsgemeente en ondersteun ik Iedereen Mobiel, onze community van fietsers met een beperking.”

Nieuwe vrijwilligers vinden, is dat moeilijk?

“Dat valt best mee, vind ik. Je moet de gelegenheid creëren dat mensen op een laagdrempelige manier kunnen instappen, dat ze zich welkom voelen. En soms gewoon op iemand afstappen, niet bang zijn. Ik ben ook iemand die op vakantie in Zweden gewoon aan vreemde mensen vraagt of ik op hun veranda mag slapen.”

Wat heb je bij de Fietsersbond geleerd?

“Prioriteren. Als generalist vind ik het heel verleidelijk om alles aan te pakken wat op mijn pad komt. Maar nu heb ik voor mezelf voorgenomen: niet meer dan drie grotere thema’s of projecten per jaar, zodat ik me daarnaast kan richten op het ondersteunen van onze vrijwilligers. Ik heb ook geleerd om niet overal direct ja op te zeggen. Gewoon vragen of ik er eerst even goed over mag nadenken.”

Kijken je collega’s daar niet raar van op?

“Nee hoor. Iedereen is anders en dat begrijpen we van elkaar. Ik heb autisme en een slechte motoriek, en werk hier al negen jaar met veel plezier. Dit is een plek waar dingen niet snel gek gevonden worden en waar iedereen zich in zijn eigen tempo en richting kan ontwikkelen.”

Zo is het om voor de Fietsersbond te werken

Hoe is dat nu, werken bij de Fietsersbond? Tessa, Karlijn, Silvia, Daan en Suzanne vertellen je hier meer over. Nieuwsgierig naar je andere toekomstige collega’s? Klik dan op je gemak rond in ons ‘smoelenboek’.

  • ‘Van een probleem een project maken, dat vind ik leuk’

    Tessa is van het aanpakken. Dingen fixen, gewoon doen. Bij de Fietsersbond vond ze een plek waar dit wordt gewaardeerd.

  • ‘Over fietsen valt zo veel te vertellen’

    Suzanne begon als freelance redacteur voor de Vogelvrije Fietser. Nu is ze hoofdredacteur bij de Fietsersbond. Met haar redactie maakt ze een magazine dat voelt als een cadeautje.

  • ‘Als aan het eind van de dag alles is geregeld, ben ik tevreden’

    Elke organisatie heeft ze: medewerkers die zonder veel poeha de boel draaiende houden. Silvia Lit is zo iemand.

  • ‘Ik zet me in voor meer fietsgeluk voor iedereen’

    Karlijn kreeg pas echt plezier in haar werk toen ze kon samenwerken met collega’s aan het project ‘Fietsen in het donker’. Nu is ze met liefde 3,5 uur onderweg om een dag op kantoor te kunnen zijn met haar collega’s.