Iris Fransen recyclet beeld

Oude actieposters in nieuw jasje

Nieuwe posters met oud beeld

Iris Fransen deed een afstudeerstage voor haar studie Communicatie en Multimediadesign bij de Fietsersbond. ‘Ik wilde werken bij een organisatie waar ik achter kon staan.’

Hoe kwam je bij de Fietsersbond terecht?

‘Een studiegenoot van mij heeft eerder stage gelopen bij de Fietsersbond en die was heel enthousiast. Ik was aan het worstelen of ik wel campagnes wilde maken voor bedrijven waar ik niet achter kon staan. Ik wist niet veel van de Fietsersbond, maar toen ik het kantoor in Utrecht binnenkwam zag ik direct die oude actieposters hangen. Fantastisch. Retro en toch helemaal van nu.’

Wat was je opdracht?

‘Ik moest jongeren bij de Fietsersbond betrekken met een campagne. Het grappige was dat die eerste posters precies deden wat in mijn studieboeken stond dat een campagnebeeld moest doen. Ik ken veel activistische jongeren die, bijvoorbeeld, bezig zijn met klimaatverandering. Daar ben ik me op gaan richten. Mijn generatie vindt het vanzelfsprekend dat fietsen goed is geregeld. Maar als ik vraag: kunnen jullie je voorstellen dat je een helm moet dragen, zeggen ze: hè, nee, natuurlijk niet! Dan kan ik laten zien dat de Fietsersbond heeft voorkomen dat de fietshelm verplicht werd. Bij de actie voor de dode hoek zeiden ze: oja, de dode hoek. Want dat hebben wij op de basisschool gehad. Ik heb steeds onderzocht wat ze ervan vonden, wat aansprak en wat niet.’

Je hebt ook inspiratie opgedaan in oude Vogelvrije Fietsers. Wat heb je daar gezien?

Actieposter
Actiebeeld van Iris op basis van oude posters

‘In de eerste nummers van de Vogelvrije Fietser was de toon heel fel, grof zelfs. Er werd kanker gescholden en tegen het systeem aangetrapt met van die leuzen als ‘Rijdt u honderd, dan hoop ik dat u de Ringvaart in dondert’.
Later wordt het wat netter. Er staan dan ook interviews in met ministers. In de jaren tachtig vond ik een ingezonden brief waarin een lid klaagt over de ouderwetse vormgeving van het blad. Als er niets aan wordt gedaan wil hij er niet meer voor betalen, en het nummer erna is de hele vormgeving omgegooid. In de jaren tachtig stond ook elk in nummer een tekening van Theo Barten die elke keer raak was.
Wat ik ook opvallend vind is dat een heleboel dingen toen ook al speelden. Bijvoorbeeld inclusiviteit. Men vond twee vrouwen in het bestuur te weinig. In het blad werd een oproep gedaan: ‘Ben je vrouw en geïnteresseerd? Wil jij je stem laten tellen? Kom dan eens langs om te praten.’’

Krijg jij nu ook zin om lid te worden?

Goed nieuws: je kan nog steeds lid worden van ons.

Dat wil ik!

Zou je nu op dezelfde manier actie kunnen voeren als vroeger?

‘Ik denk niet dat er wat fietsen betreft nu nog een reden is om de straat op te gaan. Daar is het te goed voor geregeld. Een petitie voor een gevaarlijk kruispunt, dat kan natuurlijk wel. Er zijn grotere dingen aan de hand, zoals klimaatverandering, de wooncrisis en discriminatie. Maar je kan wel met de fiets aansluiten bij grotere demonstraties en bewegingen. De fiets is duurzaam en goed voor het klimaat. En ook inclusief. Dat kan jongeren ook aanspreken.’

Wat wil je jongeren meegeven?

‘Ik laat zien: het is niet vanzelfsprekend dat je hier kan fietsen. Daar is strijd voor geleverd. De Fietsersbond heeft een stempel gedrukt op de fietscultuur in Nederland en jij kan ook weer je stempel drukken door bij de Fietsersbond betrokken te zijn. Want alles wat wij nu als vanzelfsprekend ervaren ‒ en waar de Fietsersbond voor heeft gevochten ‒ is ooit begonnen met radicale ideeën van jongeren. Wat is ons volgende doel? Daar heb ik ook een aantal voorbeelden van gegeven en gekeken wat het meest aansprekend is. Uiteindelijk heb ik posters gemaakt om jongeren aan te spreken.’

actieposter voor stagiair
Afbeelding van Iris bij vacature voor stagiair

De Fietsersbond gaat de posters en beelden van Iris gebruiken om jongeren te bereiken voor bijvoorbeeld stages en om ze uit te nodigen om naar het Fietsfestival op 25 juni in Zwolle te komen.

Categorieën

52200975667_53bff07c54_k

Suzanne Brink

Hoofdredacteur Crossmedia

Op de fiets voel ik mij ultiem vrij en onafhankelijk. Zelfs als ik verdwaal, wat regelmatig voorkomt. Ik wil mensen raken met mijn verhalen, zodat ze nog blijer worden van hun fiets en de Fietsersbond. We zijn de enige organisatie in Nederland die zich volledig inzet voor de veiligheid en het geluk van fietsers: geweldig dat ik daar aan mee kan werken.