‘Ik zet me in voor meer fietsgeluk voor iedereen’

Karlijn kreeg pas echt plezier in haar werk toen ze kon samenwerken met collega’s aan het project ‘Fietsen in het donker’. Nu is ze met liefde 3,5 uur onderweg om een dag op kantoor te kunnen zijn met haar collega’s.

Wat doe je bij de Fietsersbond?

“Ik ben programmacoördinator Geluk & Gezondheid, maar ‘projectleider inclusie’ dekt de lading ook goed. Ik kom op voor de belangen van mensen voor wie fietsgeluk niet vanzelfsprekend is. Veel overheidsbeleid houdt onvoldoende rekening met hen. Dit doe ik samen met Iedereen Mobiel, onze community van mensen die een aangepaste fiets gebruiken omdat ze een beperking hebben. En als vertegenwoordiger van de Fietsersbond in de City Deal Fietsen voor Iedereen, een landelijk project voor mensen zonder fiets of fietservaring.”

Kun je een recent wapenfeit noemen?

“We hebben onlangs budget binnengehaald om binnen de City Deal fietscoaches op te leiden in Gelderland. We werven daar vrijwilligers en buurtsportcoaches van gemeenten, die fietsles gaan geven aan nieuwe Nederlanders. En de Mijn fiets is mijn hulpmiddel-sticker natuurlijk. Hiermee brengen we het gesprek over toegankelijkheid op gang en hopelijk ook meer bewustwording.”

Was het liefde op het eerste gezicht tussen jou en de Fietsersbond?

“Ik werkte nog geen week bij de Fietsersbond toen ik een presentatie moest geven over mijn plannen voor volgend jaar. Dat was heel leerzaam, en is ook gelukt, maar ik vond het best heftig. Dat heb ik ook aangekaart bij mijn leidinggevende. Ik kreeg pas echt plezier in mijn werk toen ik voor het eerst een project deed waarin ik kon samenwerken met collega’s: een onderzoek naar sociale veiligheid op de fiets, vooral in het donker. Hier is een mooie campagne uit voortgekomen. We zijn toen ook te gast geweest in Koffietijd.”

Hoe belangrijk zijn je collega’s nu voor je?

“Ik ben een uur en drie kwartier onderweg om op kantoor te komen. Die reistijd heb ik er graag voor over. Als ik een week heb thuisgewerkt, merk ik hoeveel ik het landelijk bureau mis: de mensen, de gezelligheid, even spontaan overleggen of een vraag stellen. Dat contact vind ik echt belangrijk, daar haal ik veel uit.”

Zijn er ook minder leuke kanten aan je werk?

“Beleid veranderen gaat langzaam, en dan moet je geduld hebben. Zo is het in veel gemeenten nog steeds eenvoudiger om een scootmobiel via de Wet maatschappelijke ondersteuning vergoed te krijgen, dan een driewielfiets. Terwijl veel mensen liever een driewielfiets zouden gebruiken om gezond in beweging te blijven. Ik zie wel dat toegankelijkheid steeds vaker op de politieke agenda staat en dat richtlijnen langzaam veranderen. Daar hebben wij als Fietsersbond zeker aan bijgedragen.”