Megakonijnen

Bermbunnies op je fietsroute

Grote konijnen langs de snelfietsroute tussen Amsterdam en Zaanstad

Heb jij er al van gehoord? Van die grote aaibare konijnen langs de snelfietsroute van Amsterdam-Centrum naar Zaanstad. Ze zijn bedacht en ontwikkeld door Sandra Hueber van BRIGHT UP en vormgegeven door Saske van der Eerden. ‘We noemen ze de Berm Bunnies.’

‘Ik denk dat er behoefte is aan leuk nieuws’, vertelt Sandra Hueber van BRIGHT UP in haar kantoor op IJburg. ‘We krijgen heel veel media-aandacht. Mensen gaan ook met de konijnen op de foto. Omdat het handwerk is, hebben de konijnen geen glad oppervlak. Dat maakt het spannend om naar te kijken.’
Sinds juli vorig jaar staan langs de snelfietsroute van Amsterdam-Centrum naar Zaanstad drie reusachtige konijnen. Deze Berm Bunnies zijn een project van BRIGHT UP en Saske van der Eerden in opdracht van Havenbedrijf Amsterdam. Het is niet hun eerste project samen. Vlak bij de konijnen staat ook het oer-Hollands Kussend Paar in kledingdracht. Nog hoger dan de konijnen, want rond de negen meter.

Mooi natuurlijk, maar waarom wil het Havenbedrijf die kunstwerken zo graag?

Grote beelden van een kussend paar
Beeld-auteur: Corné Sparidaens

‘Het wordt hier steeds drukker. Veel van de bedrijven hier hebben geen keus; die moeten wel met vrachtwagens rijden. Als andere mensen de fiets pakken voorkom je dat het dichtslibt. Het asfalt op de fietspaden is al uitstekend, maar je wilt ook dat mensen verleid worden. De route gaat door een uitgestrekt gebied met heel veel groen. Het is leuk als er iets te zien is.’

Hoe pak je zo’n opdracht aan?

‘Om te beginnen ben ik aantal keren over de snelfietsroute gefietst. Ik stap af, maak foto’s. Dat doe ik altijd bij zulke projecten. Ik vraag mensen die ik tegenkom ook wat ze ervan vinden. Een recreatieve fietser wil een mooi rustig fietspad in de natuur, maar als jij een woon-werkfietser bent wil je je, als het gaat schemeren, ook veilig voelen. Ik ga ook altijd een keer in het donker fietsen om te zien hoe het zit met de verlichting.
Dan ga ik kijken wat een route of een plek nodig heeft. Op dit snelfietspad waren geen bewoners. Ja, konijnen. Vandaar. Ik hou van grote objecten.’

Het kussende paar

Sandra Hueber temidden van aaibare Berm Bunnies

Naast het Kussende Paar en de Berm Bunnies is Sandra Hueber ook verantwoordelijk voor diverse beschilderde tunnels. Ze heeft een eigen bureau (BRIGHT UP), met als missie: ‘De wereld een beetje leuker, leefbaarder en duurzamer maken.’
En dat is begonnen met een schaartje op een fietspad tussen IJburg, de Amsterdamse wijk waar ze woont, en de stad. Voor wie daar nog nooit is geweest: in IJburg lijkt het centrum van Amsterdam ver weg. Er is veel water en groen. Hueber: ‘Het is hier prachtig, maar wel hier en daar eentonig als je elke dag dezelfde route fietst. Ik merkte dat ik uit begon te kijken naar een schaartje dat iemand op de weg had getekend. Heel simpel.’ Dat was 2013. In dat jaar startte ze een crowdfunding voor kunstwerken langs de IJburgse route. ‘Fietsjeblij’ heette dat project. Er werd een elektriciteitshuisje beschilderd, in een boom werden grote gekleurde bellen opgehangen en de route werd opgeleukt met vogelhuisjes.

Gaan mensen meer fietsen als er leuke dingen langs de route staan? 

‘Ik ga niet over het meten van het effect van kunst langs snelfietsroutes, maar uit onderzoek weten we wel dat mensen positiever zijn over een tunnel als hij is opgeknapt met een mooi kunstwerk.’
Hueber heeft de indruk dat er steeds meer vraag is naar kunst langs fietspaden. Haar eigen agenda loopt in elk geval behoorlijk vol: ‘Er is onderzoek naar gedaan. Fietsers kijken niet de hele tijd op hun horloge, maar als je een saai stuk moet fietsen lijkt dat veel langer dan een fietspad met veel afleiding. Ik zal alleen nooit zeggen dat een kunstwerk alléén het fietsen gaat bevorderen. Maar het maakt een fietsroute wel aantrekkelijker om te fietsen.’

Zijn er fietspaden waar je handen van gaan jeuken? 

‘De snelfietsroute van Amsterdam-Noord naar Zaanstad is wel saai. Dat je langs een natuurgebied fietst is wel leuk, maar je ziet er niets van want er staan bomen voor. En aan de andere kant loopt een busbaan en kijk je tegen het geluidsscherm langs de snelweg aan.’

Volop pers bij plaatsing

Screenshot van Hart van nederland over de Bermbunnies

Het was een behoorlijke operatie. Zie de beelden hier.

Er kwam nog heel wat bij kijken voor de konijnen op hun plek stonden. Hueber: ‘Bij de plaatsing moet je rekening houden met kabels en leidingen in de grond. Maar ook de hoogtebepaling van de konijnen was een ding. We hebben met stokken en grote vellen papier in proberen te schatten waar ze zouden moeten staan, hoe groot ze moesten worden en hoe ze ten opzichte van elkaar geplaatst moesten worden. Het is niet zo makkelijk om de konijnen een stukje te verplaatsen als ze eenmaal staan.’
De dag van de plaatsing was spannend. De reusachtige konijnen passen net op een vrachtwagen en ze moesten ter plekke heel precies over betonblokken geschoven worden. Er was volop pers, dus het zou niet fijn zijn als de konijnen niet goed geplaatst konden worden. Maar het ging helemaal goed.
Hueber: ‘Met een expert heb ik ook naar de windbelasting gekeken. Voor hem was zo’n grote ronde vorm weer iets heel nieuws.’
De reacties tot nu toe zijn heel positief. ‘Ik krijg zelfs reacties van vrachtwagenchauffeurs. Ja, die rijden er ook elke dag langs. Maar het gaat natuurlijk om de fietsers. Dat is het mooiste. Ik hoop altijd dat iedereen die kan, gaat fietsen. En dit is mijn manier om daaraan bij te dragen.’

Sandra Hueber

Portret van Sandra Hueber
Beeld-auteur: Corné Sparidaens

Sandra Hueber heeft een eigen bedrijf, BRIGHT UP. Meer projecten vind je op haar site brightup.nl

PS

P.S. Toen met oud en nieuw de oren van een van de konijnen eraf werden geblazen, ondanks alle moeite ze vandaalbestendig te maken, kopte de Zaanse nieuwssite de Orkaan: ‘Klappie. Berm Bunnie ontploft.’  In maart kon hij gelukkig terug naar zijn vriendjes.

Categorieën

Suzanne Brink

Suzanne Brink

Redacteur Crossmedia

Op de fiets voel ik mij ultiem vrij en onafhankelijk. Zelfs als ik een onbekende route fiets en verdwaal doordat ik om me heen kijk naar mensen en gebouwenIk wil mensen raken met mijn verhalen, zodat ze nog blijer worden van hun fiets en de Fietsersbond. We zijn de enige organisatie in Nederland die zich volledig inzet voor de veiligheid en het geluk van fietsers: ik vind het geweldig dat ik daar aan mee kan werken.